🔴 तुषार आणि तन्वीच्या 'डोहाळे जेवणा'चा अविस्मरणीय सोहळा

आज आमच्या भाचेरावांचा, तुषार अशोक चव्हाण आणि सुनबाई तन्वी हिच्या 'डोहाळे जेवणा'चा सोहळा अत्यंत देखणा आणि आनंददायी वातावरणात पार पडला. सकाळी सुरू झालेला हा आनंदोत्सव सायंकाळपर्यंत कायम होता, कारण अनेक नातेवाईक, आप्तजन आणि स्नेही बंधू-भगिनींनी या सोहळ्याला आवर्जून हजेरी लावली.

डोंबिवली पश्चिमेकडील सिद्धिविनायक बँक्वेट हॉलमध्ये पार पडलेला हा सोहळा खऱ्या अर्थाने अविस्मरणीय ठरला. तुषार आणि तन्वी या उभयतांच्या चेहऱ्यावरील आनंद ओसंडून वाहत होता, जो पाहताना माझ्या मोठ्या ताईच्या होणाऱ्या नातवाच्या आगमनाचा आनंद द्विगुणित होत होता.

या निमित्ताने आम्ही पाच भावंडे आपापल्या मुला-मुलींसह एकत्र जमलो, ज्यामुळे आमचेही एक छोटेखानी गेट-टूगेदर घडले. हे अगदी खरे आहे की, सध्याच्या धावपळीच्या जीवनात असे कार्यक्रमच आपल्याला पुन्हा एकत्र आणतात आणि जुन्या आठवणींना उजाळा देतात.

इंटरनेटच्या जगापासून दूर राहून नातेसंबंध टिकवण्यासाठी असे सोहळे खरोखरच नाती अधिक दृढ करतात, असे मला वाटते. शिवाय, यातून नवीन माणसे भेटतात आणि त्यांच्याशी स्नेह वाढतो, हे वेगळेच. दैनंदिन जीवनातील धकाधकीत असा आनंद मिळणे आवश्यकच असते; एकत्र येण्यासाठी काहीतरी निमित्त लागतेच. तन्वी आणि तुषार यांनी आम्हाला या कार्यक्रमाची सुंदर संधी दिली, तर ताई आणि भावोजींनी आमच्यावर विश्वासाने जबाबदाऱ्या सोपवल्या. त्या जबाबदाऱ्या आम्ही यशस्वीपणे पार पाडू शकलो याचा आम्हाला मनस्वी आनंद आहे.

माझ्या तिन्ही मुलींनी या कार्यक्रमाचा खूप आनंद घेतला. माझे सर्व भाचे, भाच्या आणि इतर अनेक नातेवाईक भेटले आणि आमचा हा मेळावा यशस्वी ठरला. आयुष्यात असे निमित्त लागतेच, नाही का!

येणाऱ्या बाळाचे जन्मापूर्वीच इतके भव्य स्वागत मी यापूर्वी कधीच पाहिले नव्हते. कदाचित आमच्या लहानपणी असे सोहळे होत नसतील किंवा झाले तरी मला आठवत नाहीत, पण अशा प्रकारचा कार्यक्रम मी पहिल्यांदाच अनुभवला.

तन्वी आणि तुषार खरोखरच भाग्यवान आहेत, कारण असा कार्यक्रम आयोजित करणे सोपे असते, पण अशी प्रेमळ माणसे मिळवणे मात्र कठीण असते. त्यांनी हा स्नेह असाच जपावा आणि त्यात वाढ करत राहावी. स्नेह जुळवणे अनेकांना जमते, पण तो टिकवून ठेवण्याचे कसब माझ्या बहिणींना चांगले जमते, म्हणूनच त्यांच्या प्रत्येक कार्यक्रमाला प्रेमळ माणसांची प्रचंड गर्दी असते.

मी तर आज खूपच आनंदी आहे. तन्वी आणि तुषार यांना एक सुंदर, गोंडस बाळ होईल, तेव्हा आमच्या सर्व नातेवाईकांचा आनंद गगनचुंबी असेल. श्रीदेव भोगनाथ देवाच्या कृपेने तन्वी, तुषार, ताई आणि भावोजी यांच्या मनातील सर्व इच्छा पूर्ण होवोत, अशी मी भालचंद्र चरणी प्रार्थना करतो.

आज जर आमचे बाबा असते तर... हा प्रश्न मनात येतो आणि या कार्यक्रमात त्यांची उणीव प्रकर्षाने जाणवते. त्यांनी जो जिव्हाळा जपला, तो जिव्हाळा आम्ही तसाच किती जपू शकू याबद्दल मी खात्री देऊ शकत नाही, पण आम्हा भावंडांचा तो प्रयत्न नक्कीच असतो, असेच मी म्हणेन. आज बाबा हवे होते. ते नाहीत म्हणून ते पुन्हा यावेत असेही वाटत राहते. बघूयात पुढे काय घडते ते!

©️ प्रवीण अशितोष कुबल